Pensioenvoetbal
FD Selections
Pensioen uitleggen wordt steeds ingewikkelder. Een ludieke manier om het uit te leggen is door overeenkomsten en verschillen met voetbal te gebruiken.
Voetballers en hun coach weten dat als ze willen winnen er moet worden getraind en spelregels duidelijk moeten zijn. Ze bepalen welke speler op welke positie komt, of er aanvallend of verdedigend moet worden gespeeld, welke kansen er moeten worden gecreëerd en welke risico’s moeten worden ingecalculeerd. Nederland heeft bij voetbal en pensioen een belangrijke positie in de wereldtop.
Verdedigers moeten zorgen dat de tegenstander weg blijft uit het doel, vergelijkbaar met een werkgever die zijn ondernemingsrisico’s wil veilig stellen. De ondernemer wil bij overlijden, ziekte of ouderdom van personeel weten welke gevolgen dit heeft voor zijn bedrijf. Maar hij wil ook goed zorgen voor zijn werknemer, omdat dat hoort bij een goede bedrijfsvoering. Niet weten wat wordt uitgekeerd en hoeveel extra moet worden betaald, maakt het ingewikkeld en plannen is dan moeilijk. Een dekkingstekort of een premieverhoging met 50% betekent een verloren wedstrijd. Bernard Wientjes heeft door de tackle op Agnes Jongerius miljarden weten te reserveren voor toekomstige risico’s. Hij wist het spel slim te spelen, maar waarom juichen er nog zo weinig mensen?
Nooit tevreden
De aanvallers zijn politici, zij scoren altijd veel doelpunten met nieuwe wetgeving en fiscale voorschriften. De Algemene Weduwe- en Wezenwet werd Algemene Nabestaandenwet, Wet op de Arbeidsongeschiktheid werd Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen, de pensioenleeftijd 60 werd verboden. Politici besparen vooral op uitgaven, investeringen zie je nauwelijks. Actief zijn en verrassen zijn belangrijke eigenschappen om te winnen. Donner scoort in de eerste en tweede pijler met nieuwe wetgeving. Politici lijken geschikt als aanvallers, maar een aanvaller is nooit tevreden en wil altijd maar doorgaan. En waarom juichen we niet?
Het middenveld wordt ingenomen door de pensioenuitvoerders, zij hebben zich laten verrassen door aanvallers en verdedigers. Verzekeraars, pensioenfondsen, de sociale verzekeringsbank hebben een groot probleem met communicatie. De hoogte van het pensioen, de ingangsdatum, de (on)mogelijkheid van waardeoverdracht, indexatie en veranderende risico’s. Hoe vertel je dat? Via BNR, FD Selections, de televisie of in een Uniform Pensioen Overzicht (UPO). Waarom staat er in een UPO niet hoeveel het pensioen kost? Onzekerheid over de opbrengst en de kosten, kan dat nog? Of vermijden we de confrontatie omdat jongeren dan gaan protesteren?
Brand New Day
Kalo Bagijn, mede-oprichter van Brand New Day is voetballiefhebber en verraste de pensioenmarkt. Niet met bonussen maar met lage kosten wil hij gaan winnen. Hij is een aanvaller die de financiële markt kent. Een markt die vooral bestaat uit verdedigers van het pensioenstelsel. Hij zal op hetzelfde veld moeten spelen, maar functioneert wel als libero, verdedigend beleggen, maar aanvallen op de kosten.
Als je recht hebt op pensioen dan hoor je de regie te hebben. Jij bent immers de toeschouwer, wilt juichen, zingen, genieten van het spel en de spelers. Je betaalt en wilt kunnen vertrouwen op afspraken. Het moet een gelukkig gevoel opleveren, want het gaat niet alleen om geld.
Gaan opa’s straks nog genietend met hun kleinkinderen naar de voetbalwedstrijd of begrijpen ze de nieuwe regels niet meer? Wordt de dynamiek van het spel nog gewaardeerd of kruipen de oudjes straks weg in verzorgingstehuizen?
Het is mijn taak om als scheidsrechter de kennis te delen en samenwerking te bevorderen. Zodat iedereen weer plezier in het spel krijgt.
Wil Post is consultant Nieuw Pensioen bij Nationale-Nederlanden. Deze column is geschreven op persoonlijke titel.