wo 10 maart 2010 00:30
and Share
feb
02
Pensioenvoetbal

Pensioenvoetbal

FD Selections 

wil post 120Pensioen uitleggen wordt steeds ingewikkelder. Een ludieke manier om het uit te leggen is door overeenkomsten en verschillen met voetbal te gebruiken.

Voetballers en hun coach weten dat als ze willen winnen er moet worden getraind en spelregels duidelijk moeten zijn. Ze bepalen welke speler op welke positie komt, of er aanvallend of verdedigend moet worden gespeeld, welke kansen er moeten worden gecreëerd en welke risico’s moeten worden ingecalculeerd. Nederland heeft bij voetbal en pensioen een belangrijke positie in de wereldtop.
 

Verdedigers moeten zorgen dat de tegenstander weg blijft uit het doel, vergelijkbaar met een werkgever die zijn ondernemingsrisico’s wil veilig stellen. De ondernemer wil bij overlijden, ziekte of ouderdom van personeel weten welke gevolgen dit heeft voor zijn bedrijf. Maar hij wil ook goed zorgen voor zijn werknemer, omdat dat hoort bij een goede bedrijfsvoering. Niet weten wat wordt uitgekeerd en hoeveel extra moet worden betaald, maakt het ingewikkeld en plannen is dan moeilijk. Een dekkingstekort of een premieverhoging met 50% betekent een verloren wedstrijd. Bernard Wientjes heeft door de tackle op Agnes Jongerius miljarden weten te reserveren voor toekomstige risico’s. Hij wist het spel slim te spelen, maar waarom juichen er nog zo weinig mensen?
 

Nooit tevreden
 

De aanvallers zijn politici, zij scoren altijd veel doelpunten met nieuwe wetgeving en fiscale voorschriften. De Algemene Weduwe- en Wezenwet werd Algemene Nabestaandenwet, Wet op de Arbeidsongeschiktheid werd Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen, de pensioenleeftijd 60 werd verboden. Politici besparen vooral op uitgaven, investeringen zie je nauwelijks. Actief zijn en verrassen zijn belangrijke eigenschappen om te winnen. Donner scoort in de eerste en tweede pijler met nieuwe wetgeving. Politici lijken geschikt als aanvallers, maar een aanvaller is nooit tevreden en wil altijd maar doorgaan. En waarom juichen we niet?
 

Het middenveld wordt ingenomen door de pensioenuitvoerders, zij hebben zich laten verrassen door aanvallers en verdedigers. Verzekeraars, pensioenfondsen, de sociale verzekeringsbank hebben een groot probleem met communicatie. De hoogte van het pensioen, de ingangsdatum, de (on)mogelijkheid van waardeoverdracht, indexatie en veranderende risico’s. Hoe vertel je dat? Via BNR, FD Selections, de televisie of in een Uniform Pensioen Overzicht (UPO). Waarom staat er in een UPO niet hoeveel het pensioen kost? Onzekerheid over de opbrengst en de kosten, kan dat nog? Of vermijden we de confrontatie omdat jongeren dan gaan protesteren?



Brand New Day

 

Kalo Bagijn, mede-oprichter van Brand New Day is voetballiefhebber en verraste de pensioenmarkt. Niet met bonussen maar met lage kosten wil hij gaan winnen. Hij is een aanvaller die de financiële markt kent. Een markt die vooral bestaat uit verdedigers van het pensioenstelsel. Hij zal op hetzelfde veld moeten spelen, maar functioneert wel als libero, verdedigend beleggen, maar aanvallen op de kosten.



Als je recht hebt op pensioen dan hoor je de regie te hebben. Jij bent immers de toeschouwer, wilt juichen, zingen, genieten van het spel en de spelers. Je betaalt en wilt kunnen vertrouwen op afspraken. Het moet een gelukkig gevoel opleveren, want het gaat niet alleen om geld.

Gaan opa’s straks nog genietend met hun kleinkinderen naar de voetbalwedstrijd of begrijpen ze de nieuwe regels niet meer? Wordt de dynamiek van het spel nog gewaardeerd of kruipen de oudjes straks weg in verzorgingstehuizen?
 

Het is mijn taak om als scheidsrechter de kennis te delen en samenwerking te bevorderen. Zodat iedereen weer plezier in het spel krijgt.

 

Wil Post is consultant Nieuw Pensioen bij Nationale-Nederlanden. Deze column is geschreven op persoonlijke titel.
 

Reacties

dinsdag 2 februari 2010 11:14

Hoe kan het dat de klanten hier als toeschouwer worden beschreven? En waarom wordt pensioen uitleggen steeds ingewikkelder?  Zien de financiele instellingen hun klanten echt als toeschouwer, en zijn ze daarom zo slecht in eenvoudig uitleggen hoe alles in elkaar zit?


Als je recht hebt op een pensioen waar je voor hebt betaald, dan moet je geen toeschouwer zijn, maar mee kunnen spelen.  De aanbieders van pensioenen moeten hun klanten laten meepelen en daarvoor de ruimte bieden, dus uitleggen wat de spelregels zijn en ook wanneer en waarmee gespeeld kan worden. Dat is echt niet moeilijk, dus moet het ook niet moeilijk worden gemaakt. Dat er allerlei kosten gemaakt moeten worden, of dynamiek in de markt, is voor deze spelers echt niet interessant. Wél is interessant voor hun wat ze zelf moeten inleggen en wat de uitkomst is. Zodat consumenten zelf de afweging kunnen maken of het in een collectief of individueel pensioen gaat en wel of niet risicovol beleggen, of dat het veel voordeliger is als het lekker op een spaarrekening staat. Met een jaarljkse rente van maar 2,5%, is dat vaak meer dan de indexatie van pensioenen de afgelopen jaren. En dan weet je in ieder geval wel wat je hebt. Alleen jammer dat de belastingdienst dat rendement vermindert. Maar is het nou echt alleen maar de fiscale regelgeving die sparen bij Pensoenaanbeiders aantrekkelijk maakt of kunnen die aanbieders dat ook op eigen kracht?


Een pensioenaanbieder die het lef heeft om pensioen wel makkelijk te maken, maakt van zijn klanten enthousiaste spelers. Want je krijgt pas echt plezier als je als klant zelf mee kunt spelen. Is dat geen aantrekkelijk perspectief? 


 

# H Dekker
dinsdag 2 februari 2010 12:48
Bernard  Wientjes heeft door de tackle op Agnes Jongerius miljarden weten te reserveren voor toekomstige risico’s. Maar juich niet te vroeg, en waak er voor om toekomstige risico’s alleen bij de werknemer te leggen . Werkgevers die daarom  juichen zorgen niet goed voor hun personeel, en dat hoort niet bij een goede bedrijfsvoering  daarom juichen nog zo weinig mensen. Een doelpunt scoren in buitenspel positie word zeker afgekeurd .
dinsdag 2 februari 2010 16:24

Janette den Uyl heeft gelijk. De klant hoort centraal te staan.


De huidige clubs en spelers dienen zich te realiseren dat er aantrekkelijker spel geboden moet worden. Op dit moment lijkt een groot aantal toeschouwers niet erg enthousiast over de gang van zaken. Inmiddels gaapt een kloof tussen toeschouwers en de spelers. Meer vertrouwen en betrokkenheid zijn nodig. Er is een grote vraag naar duidelijkheid, over de kosten en opbrengsten. Ook het gevoerde beleid staat ter discussie. 


Als de clubs (branche) zelf dit niet voortvarend oppakken, dan komen er nieuwe spelers. Onder andere Brand New Day voorziet blijkbaar in deze behoefte.


 


 


 


 


 


 


       


 

woensdag 3 februari 2010 14:28

@ Janette den Uyl


Pensioengerechtigden betalen, net als toeschouwers. Zij zouden misschien moeten weten hoeveel dat is en vergelijken met een toegangsbewijs voor een voetbalwedstrijd.


 


@ H. Dekker


Risico's mogen worden genomen zolang de scheidsrechter het toestaat, ik ben benieuwd of er wordt gefloten voor buitenspel


 


@ Mr A.E. Huyssen van Kattendijke


Een aantrekkelijke wedstrijd, dat is het resultaat waar we hard voor werken, wie houdt er anders nog pensioen/voetbal.

woensdag 3 februari 2010 23:43

@Wil,


 


Je weet het allemaal goed in perspectief te plaatsen. We zijn met z'n allen aan het ontnuchteren van de booming markets in de jaren negentig. Of speelt hier het kampioenschap van 1988 nog een rol. voetbalspelers ontvingen in de jaren negentig steeds hogere transfersommen en salarissen, dat maakte ook niet uit, als er maar gewonnen werd. The Sky is the Limit. Voor een luie spits, met het hoogste rendement scorend vermogen, werd de hoofdprijs betaald. Iedereen had plezier en deed met volle overtuiging mee! Maar de toeschouwers raakte gewend en wilden steeds meer. Trainers namen meer risico’s en ging attractiever en aanvallender spelen. Toeschouwers gebruikten hun witte zakdoekjes als de trainer de spelers te verdedigend liet spelen. Achterin gingen 1 op 1 spelen. Steeds vaker zonder rugdekking. De scheidsrechter ging minder fluiten voor buitenspel en overtredingen en liet bij voordeel doorspelen. Want het is een doodszonde om het spel nu stil te leggen. Elke speelminuut dient optimaal te worden bespeeld. Maar de euforie en de geromantiseerde kampioenschappen van in het verleden werden niet meer geëvenaard. Vroeger was immers alles beter. Hooligans deden hun intrede. Wedstrijden werden afgelast en toeschouwers bleven weg. Er werd steeds minder gewonnen, televisierechten bleken ongedekt, clubs gingen failliet en spelers kwamen op het strafbankje of werden vroegtijdig verkocht. Nu gaan we ontnuchteren, spelregels worden aangepast, er wordt vaker gefloten door de scheidsrechter, toeschouwers lopen het veld op, trainers kiezen weer voor de verdediging, de luie spits wordt ingeruild voor een hangende, hardwerkende spits die meeverdedigd en niet duurder is dan de libero.

# Anonieme Gebruiker
zondag 7 februari 2010 0:14
http://topsy.com/tb/bit.ly/9DTs89
zondag 7 februari 2010 21:10

@ Edwin


ik hou van spelers die, ook al worden ze verrast, hun uiterste best blijven doen, alleen dan zullen toeschouwers genieten, bereid zijn om te betalen en het vertrouwen herwinnen. Ook mooi geschreven!

zondag 7 februari 2010 22:23

Het is een mooi vergelijk met het voetballen.


Maar in de voetballerij, ik kan er over mee praten, is het ook heel verstandig wanneer de club meer met de toeschouwers praat om te weten wat er bij hen speelt. Wat willen de toeschouwers nu eigenlijk. Wat willen ze zien. Ze willen het gevoel hebben erbij betrokken te worden.


 


En zo werkt het ook in de pensioenbranche. Wij denken te weten wat er bij de deelnemers speelt. Maar we zitter er te vaak naast. Laten we eerst eens onderzoeken wat de deelnemer verwacht en daar iets mee doen.

Geef reactie

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

Website

Enter the code shown above in the box below

 
 
 

© 2009 FD Mediagroep - FD Selections is powered by HowardsHome